Korte Zinnen Rouwkaart

Korte zinnen

Korte zinnen voor bovenaan de rouwkaart. Pas ze toe naar eigen wens of pas ze aan. Onderaan zie je kleine gedichtjes. Klein maar fijn..

Terug naar de natuur …

Naar waarde genoten.

Het is mooi geweest. 

Het leven is doorgeven…

Stuurloos zonder baken.

Bevrijd van tijd en ruimte.

Nu is de stilte compleet.

Doe goed en versaag nooit.

Het leven ten volle geleefd.

Voor alles is een juiste tijd.

Alles is nu anders zonder jou.

Er viel nog zoveel te genieten.

Sterk als de dood is de liefde.

In dienst van de verwondering.

Het is goed zo – eindelijk rust.

Het was mooi, het is goed zo.

Na zoveel waken nu dan rust.

Ik heb een mooi leven gehad.

Wij zullen je missen, iedere dag.

Een wakker mens is ingeslapen.

Plotseling, maar vooral definitief

In wezen is het leven een zucht….

Eenvoud, kenmerk van het ware.

Verdriet is de prijs van de liefde.

Een markant persoon is niet meer.

Wij kunnen het nog niet geloven …..  

In vertrouwen op het onbekende.

De muziek was zijn lust en zijn leven.

Het was een mooie dag om te reizen.

De seizoenen van het leven voltooid.

Terug naar de bron van eeuwig leven.

Hij/zij heeft mij zoveel geluk gebracht.

Zijn/haar grootheid lag in kleine dingen.

Wie weet dansen ze boven ook wel…..

Langzaam is het leven opgehouden……

Zijn/haar grootheid lag in kleine dingen..

De wil was er nog, de kracht niet meer.

Het leven is overgegaan in herinneringen.

De dood kwam onverwacht maar zacht.

Van het begrensde naar het onbegrensde.

Onze toekomst samen is anders bepaald.

Vertrokken met vogels, wolken en winden

Niet in de aarde begraven, maar in ons hart.

Niet het vele is goed maar het goede is veel.

Omdat er liefde is, bestaat er geen voorbij.

Alles gaat voorbij en God is voorbij dit alles

Vertrokken met vogels, wolken en winden ….

Woorden schieten tekort en tranen overheersen.

Liefde en vriendschap zijn de zin van ons bestaan.

Bij ieder afscheid wordt een herinnering geboren.

Een reis over de toppen en diepe dalen is voltooid.

Het gebrandschilderde raam van zijn/haar leven is klaar.

Sommige dingen zouden eigenlijk nooit mogen gebeuren.

Je moet de dood aanvaarden voor je sterft.

Noem de dood niet slecht als het leven goed is geweest.

We zullen je missen, iedere dag…

Niet de voorbije dagen zijn het leven, doch de dagen die men zich herinnert.

Soms is er zoveel wat we voelen, Maar zo weinig wat we kunnen zeggen….
Bijzondere mensen sterven niet,
zij gaan wel, maar blijven toch voor altijd.

Want leven is: een ander niet vergeten
en lichtend door de schaduw gaan.

Niet de voorbije dagen zijn het leven
doch de dagen die men zich herinnert.

Degene die ik liefheb verlaat ik
om degene die ik liefhad terug te vinden.

De dood gaat niet over de dood
maar over wat je met je leven hebt gedaan

Hoe iets te zeggen, nu je er niet meer bent,
hoe raken we aan jouw afwezigheid gewend?

Haar hart klopte tot het laatst voor anderen,
maar had geen kracht meer voor zichzelf.

Het mooiste van het leven zijn de sporen
van liefde die wij achterlaten als wij weggaan.

Hij/zij was een gelukkige en tevreden mens.
Hij/zij hield van het leven en vooral van ons.

Als je geconfronteerd wordt met het lijden,
baten mooie woorden niet.

Dan straalt daar weer die ene ster
Dus is onze …… eigenlijk nooit weggegaan.

Verhuizen is alles pakken en dan gaan.
Sterven is gaan en alles laten staan.

Vol liefde, zorgzaamheid en soms een traan.
Tot op de grens van zijn aardse bestaan.

De herinneringen aan jouw liefde en vertrouwen
dragen wij in ons hart voor altijd mee.

Treur niet dat ik je verlaten heb,
ik hoop dat je blij bent dat je mij hebt gekend!

De herinnering is het enige paradijs
waaruit wij niet verdreven kunnen worden.

Verbleven in vele verre landen,
nu op weggegaan naar zijn laatste bestemming.

Bewonderenswaardig was zijn/haar levenskracht.
Groot was zijn/haar liefde voor haar dierbaren.

Intens verdrietig om wat niet meer is en nooit meer zal zijn.
Dankbaar voor wat was en altijd zal blijven.

Hoe de wind waait in je leven kan je niet bepalen,
maar hoe je de zeilen zet bepaal je zelf.

Het mooiste zijn de sporen van de liefde
die wij achterlaten als wij weggaan.

Groot is de leegte en het verdriet.
Mooi zijn de herinneringen die je achterliet.

Dankbaar voor wat het leven mij heeft gegeven,
heb ik het nu teruggelegd.

Als een vriend zoveel goede herinneringen nalaat,
sterft hij/zij niet echt.

Het is minder erg om iets te verliezen wat je lief hebt,
dan dat je het nooit hebt gehad.

Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Elke dag zonder jou is als een dag zonder bloemen;
elke dag zonder jou kun je geen dag meer noemen.

Toen ben je zomaar ingeslapen, stil en discreet,
alsof je niemand wilde storen.

Alleen door onze sterfelijkheid te omhelzen
kunnen wij gelukkig worden in de tijd die we hebben.

Zij, die wij liefhebben en die van ons zijn heengegaan
zijn niet meer waar zij waren, maar altijd waar wij zijn.

Ik heb een boek geleend uit de bibliotheek van het leven
maar ik heb het nu terug moeten geven.

Leven is eenzaam zijn,
niemand kent de ander.

Al wat ik vraag is een rustige slaap
en dromen van hen die ik lief heb.

Het leven is een voortdurend afscheid maar wie van zijn herinneringen kan genieten leeft tweemaal.

Tijdig sterven, is de meest voorname vorm 
van zelfbehoud en waardigheid.

O, wat moet ik missen
wat moet ik iedere dag weer
vaarwel zeggen en achterlaten
                         Anna Enquist

De trom zwijg en de danser is gaan slapen

Het vuur is dood, geen rook cirkelt mhoog

De ziel is één met God en tweeheid is niet meer.

Het leven van een mens is als een voetstap in het zand,
die wordt weggevaagd als de vloed de grens verlegt

tussen zee en strand.

Kleine zorgen kun je delen
maar er is een verdriet
dat mensen niet kunnen helen
en dat hoeft ook niet.

Zijn/haar lichaam gaf de strijd op
zijn/haar geest bleef tot het
einde toe onverwoestbaar.

Zo blijft hij/zij bij ons.Je strijd is gestreden
het leven was soms zwaar

Maar jouw liefde
houdt ons allen bij elkaar.

Wij zitten neer, de tranen stromen.
Alle gedachten zijn verwoord
Alle woorden zijn gesproken
Het is tijd.

Wat zo diep in het hart zit
kun je door de dood niet verliezen…..

  1. Wat nu….
  1. Adieu
  2. Op = op.
  3. Verloren.
  4. Sprakeloos….
  5. Eindelijk rust.
  6. Eindelijk vrij.
  7. Mijn hart huilt.
  8. Nooit meer pijn….
  9. Te snel, te vroeg
  10. Zomaar, ineens.
  11. “Ik kan niet meer”
  12. Niet te bevatten.
  13. Niet te geloven…
  14. De beer is geveld.
  15. Dag lieve allemaal.
  16. Ik ga naar huis …..
  17. Het is altijd anders.
  18. Ik ben er niet meer.
  19. Ongelijk geëindigd.
  20. Positief tot het laatst.
  21. En nu heeft hij/zij rust!
  22. Lief en leed gedeeld.
  23. Er viel niets te kiezen.
  24. Naar waarde geleefd.
  25. Uitgezeild, voor altijd.
  26. Van leven ga je dood.
  27. Het feest is afgelopen…..
  28. Het ergste is gebeurd.
  29. Ik heb mijn best gedaan.
  30. Lief en wijs tot het einde.
  31. Een vechter tot het laatst.
  32. Woorden schieten tekort.
  33. Hij/zij had het leven zo lief.
  34. Zonder jou is alles anders.
  35. Aangeslagen en verbijsterd.
  36. Het leven helemaal geleefd.
  37. De vonk dooft, het vuur blijft.
  38. Liefde reikt over de tijd heen.
  39. Een familieband is verbroken.
  40. Eindelijk was daar de lente……
  41. Verwacht het onverwachte….
  42. Hij/zij zocht altijd haar eigen weg.
  43. Een mensen-mens is niet meer.
  44. Een bijzonder mens ging heen.
  45. Mijn lief is van mij weggegaan.
  46. Mijn troost is dat je er ooit was.
  47. Hij/zij hield intens van het leven.
  48. Hij/zij was uniek in onze familie.
  49. Zij/hij had talent voor het leven.
  50. Het boek is uit, het was prachtig.
  51. Wij zijn geschokt en sprakeloos.
  52. Soms grijpt de duisternis het licht.
  53. Een kleurrijk mens is heengegaan.
  54. Het leven is een prachtig avontuur.
  55. Blijvend is jouw warmte in ons hart.
  56. De hemel heeft er een ster bij gekregen.
  57. Binnen de vier zeeën zijn allen broeders.
  58. In al zijn/haar eenvoud was hij/zij groot.
  59. Eeuwig gaat voor ogenblik
                      Joost van den Vondel
  60. Hoezo waarom!
    Hoezo begrijpen!
  61. Leven is zorgen,
    zorgen is leven.
  62. Leven is eindig;
    echte liefde niet.
  63. Vaak te laat,
    maar nu te vroeg.
  64. Een licht gaat uit
    en schijnt niet meer.
  65. Een bijzonder leven
    een bijzonder mens
  66. Al jaren in zichzelf
    steeds verder van ons weg.
  67. Je was mijn maatje,
    je was mijn alles…
  68. Gisteren vol leven
    vandaag zo stil.
  69. Als leven lijden wordt
    is sterven een gewin.
  70. Zo sterk verbonden,
    toch splitst zich de weg.
  71. Mijn dag was mooi
    De nacht mag komen.
  72. De tijd gaat nu verder
    al is het zó anders…..
  73. Uit ons oog,
    maar nooit uit ons hart.
  74. Wie reist zonder doel
    komt nooit aan.
  75. Er is een tijd van komen
    en er is een tijd van gaan.
  76. Houden van is laten gaan,
    hoe moeilijk het ook is.
  77. Waar hij/zij niet meer is,
    zal hij/zij altijd blijven.
  78. Nooit te oud om te leven,
    altijd te jong om te sterven.
  79. Als iets liefs je verlaat,
    blijft nog altijd de liefde…..
  80. Hij leeft voort, geworteld
    in ons hoofd en in ons hart.
  81. Eén enkel ogenblik
    kan alles doen veranderen.
  82. Herinneringen verbinden
    wat het oog niet meer ziet.
  83. Voorgoed uit ons midden
    maar niet uit ons hart.
  84. Oud worden is een zegen
    Oud zijn valt tegen.
  85. Bedroefd door het leven,
    bevrijd door de dood.
  86. De mens is broos,
    het zijn de sporen die tellen.
  87. Het gevecht is zwaar
    als je niet kunt winnen.
  88. Iedere moeder is uniek:
    Zij was dat heel speciaal.
  89. Mijn leven was ten volle
    waard geleefd te worden.
  90. Je leven is uitgestippeld.
    mijn liefste is gestorven.
  91. Langzaam vliegt een vogel
    steeds verder weg, maar…
  92. Als het er echt toe doet
    schieten woorden tekort
  93. Wat op liefde gebouwd is,
    kent geen vergeten…..
  94. Leven begint en eindigt
    met volle overgave.
  95. Er zijn geen tranen genoeg
    voor dit plotselinge verlies.
  96. Je leeft om onderweg te zijn,
    niet om aan te komen.
  97. Het mensenleven is niet eeuwig
    maar het leven is eeuwig.
  98. Het wordt stil
    als er geen stem meer klinkt.
  99. Herinner mij zoals ik was,
    heel gewoon, heel bijzonder. 
  100. Als je maar lang genoeg leeft
    schenkt De Tijd je het gelijk.
  101. De dood is niet erg
    als het leven goed is geweest.
  102. Waar onwetendheid heerst,
    is ware vrede onmogelijk.
  103. Het leven is een gunst
    maar hoe te leven is een kunst.
  104. De wereld is vol mensen……..
    maar zoals jij was er niet één.
  105. Hij straalde vertrouwen uit
    en droeg dat op ons allen over.
  106. Iedereen keert uiteindelijk terug
    in zijn eigen thuishaven.
  107. Ingehaald door de tijd.
    Hij/zij vond het nog zo gezellig.
  108. In een zee van liefde geboren
    Op golven van liefde gestorven
  109. Je leven was een mooie melodie
    beleefd in goede harmonie.
  110. Gisteren geschokt en ontdaan,
    vandaag bedroefd en verslagen.
  111. Wij dachten dat het middag was
    maar plotseling viel de nacht.
  112. Als je te moe bent om te leven
    is eeuwige rust een zegen
  113. En opeens zijn de kleuren dof en
    smaakt niets meer lekker.
  114. Als het niet kan zoals het moet
    dan moet het maar zoals het kan.
  115. Hij heeft zijn boeken opgeborgen
    en wandelt in de nieuwe morgen.
  116. Huil niet omdat ik er niet meer ben,
    maar glimlach omdat ik er was.
  117. Wat zo diep in je hart zit
    kun je door de dood niet verliezen.
  118. Toen kwam die onverwachte dag,
    die dag dat de stilte kwam.
  119. Mijn laatste groet is aan hen
    die mij kenden en die mij liefhadden.
  120. Aan alle geliefden een afscheidskus
    en alle bekenden een laatste groet.
  121. Groot is het gemis,
    mooi zijn de herinneringen die blijven.
  122. In harten te leven die wij achterlaten
    is niet te sterven.
  123. Van alles geleefd, van alles gedaan,
    laat mij nu maar rustig gaan.
  124. Het gemis dwingt ons na te denken
    over wat wij bezaten
  125. Hoe kunnen wij de dood begrijpen;
    wij begrijpen het leven nog niet eens.
  126. De dood is een kaars die uitgaat
    als de nieuwe dag aanbreekt.
  127. Zowel mooie als moeilijke zaken
    maken het leven de moeite waard.
  128. Een rusteloze geest is uiteindelijk
    losgeraakt van het afgematte lichaam.
  129. Groot is de leegte die hij/zij achterlaat
    mooi zijn de herinneringen die blijven.
  130. In de lentenacht heeft onze omarming 
    een einde gekregen.
  131. Je kunt de wind niet veranderen,
    maar wel de stand van de zeilen.
  132. Alle goede herinneringen blijven,
    …… maar er komen geen nieuwe bij.
  133. Zijn/haar leven moeten wij loslaten,
    in ons leven houden wij hem/haar vast.
  134. Gebruik het uur, het is kort van duur,
    de tijd gaat vlug, keert nimmer terug!
  135. Alles is geregeld, het is tijd om te gaan
    en ik heb het op mijn manier gedaan.
  136. Woorden schieten te kort
    waar het liefste bezit herinnering wordt.
  137. Na de tranen van verdriet
    volgt de bemoediging van de herinnering.
  138. Voorbij zijn grenzen gestreden voor leven,
    maar ontwapend door de dood.
  139. Sterven is niet het einde,
    maar het begin van een blij en ander leven.
  140. Bezige handen en een sterke wil
    vielen na een bewogen leven stil.
  141. Alles gaat door.
    De ziel vindt zijn weg en leeft.
  142. De Nacht kan nog zo donker zijn,
    de Zon gaat altijd weer schijnen.
  143. In ons ben jij.
    In ons blijf jij.
    Van jou zijn wij.
  144. Het hart van de mens
    De bodem van de zee
    Beiden onpeilbaar
  145. stiller om de noord
    de wadden uitgewist
    ganzen onderweg
  146. Je bestaan een flits
    Je leven een vingerknip
    Een zucht op zondag.
  147. Ik kan niet geloven
    dat alle moeite vergeefs is
    en de dood het einde.
  148. Woorden schieten tekort
    wanneer het liefste bezit
    herinnering wordt.
  149. Wanneer het einde nadert
    is je grootste troost
    een nieuw begin.
  150. Ik heb tevreden geleefd,
    ik heb vrede met mijn lot
    en ik zal in vrede rusten.
  151. Er is geen toen, er is geen nu
    er is geen ik, er is geen jij
    alleen dat éne samen.
  152. Wat zo diep in je hart zit
    kun je door de dood
    niet verliezen 
  153. Wie ergens valt,
    staat ergens anders weer op.
    Dat is de wet van het leven.
  154. Hij/zij stond vol in het leven
    had nog vele plannen
    maar verraste ons en iedereen.
  155. Als je geen dromen meer hebt
    en geen speelse gedachten,
    is je leven voorbij.
  156. Zoveel onvervulde dromen
    Zoveel onvervulde verwachtingen
    Zoveel verdriet…..
  157. Je was niet bang voor de dood,
    je had alleen nog graag
    een tijdje willen blijven.
  158. Te mogen leven is bijzonder.
    Het lijkt zo gewoon
    maar ’t is een wonder
  159. Zij die wij liefhebben en verloren
    zijn niet meer waar zij waren
    maar altijd waar wij zijn.
  160. Prachtige jaren
    Niet treuren dat ze voorbij gingen
    Glimlachen dat ze er geweest zijn.
  161. Zoals ik kwam
    zoals ik ben,
    zoals ik ben geweest,
    zo ben ik heengegaan.
  162. “Moge al het leven,
    in de tijd gevangen,
    ontluiken tot een
    eeuwig bloeiende bloem”

    Daar is geen einde,
    daar is geen begin;
    het enig zijnde
    is wisseling
  163. Zo intens geleefd
    Zo abrupt voorbij
    Hij/Zij wilde nog zoveel
    en wij met hem/haar.
  164. Leef met de gedachte
    dat het begin geen einde is,
    maar het einde
    het begin van alles is.
  165. Het kaarsje is opgebrand,
    Het vlammetje gedoofd.
    Zijn/haar altijd bezige handen
    Hebben nu voorgoed rust.
  166. Wie luistert en rondkijkt,
    bewust en aandachtig
    vindt rust en geluk
    in de eeuwigheid.
  167. Bloemen
    leg ik op je graf
    en eenzaam
    ga ik weer heen.
  168. Voor hem een verlossing
    Voor anderen een groot verdriet…….
    Erg hard heeft hij gevochten
    Meer kracht was er niet.
  169. Wij zitten neer, de tranen stromen.
    Alle gedachten zijn verwoord
    Alle woorden zijn gesproken
    Het is tijd.
                                D.L.
  170. Weggaan kun je beschrijven als
    een soort blijven.
    Niemand wacht want je bent er nog.
    Niemand neemt afscheid
    want je gaat niet weg.
                        Rutger Kopland          
  171. De dood is niets,
    ik ben slechts naar de andere kant.
    Ik ben mezelf, jij bent jezelf
    wat we ooit voor elkaar waren,
    zijn we nog steeds.
                                 Augustinus
  172. Als je je voet op de andere oever zet
    En het blijkt de hemel te zijn
    Als je dan door een hand wordt aangeraakt
    En het blijkt Gods hand te zijn
    Als je dan de muziek hoort
    En het blijken engelen te zijn
    Dan ben je niet heen gegaan
    Maar naar Huis gegaan.
  173. Vervangend weten
    Glijdend naar mist
    Was je vergeten
    Wat je ooit wist
    Nu er weer licht is
    Weet – voelen wij
    Is wat verricht is
    Als warm wassend tij.